การอยู่ร่วมกันในสังคม การรู้จักวางตนในสังคม เอื้อเฟื้อและเสียสละ

 


ADVERTISEMENT



การอยู่ร่วมกันในสังคม การรู้จักวางตนในสังคม เอื้อเฟื้อและเสียสละ

“อริสโตเติล” นักปราชญ์ชาวกรีก ผู้โด่งดังได้กล่าวไว้ว่า “มนุษย์เป็นสัตว์สังคม” เช่นเดียวกับฝูงสัตว์ชนิดอื่น มีผู้นำ มีผู้ตาม หรือแตกต่างกันตรงที่การพึ่งพาอาศัยระหว่างคนในสังคม การช่วยเหลือการเกื้อกูล มีความสัมพันธ์โต้ตอบกันไม่ว่าจะเป็นทางตรง หรือทางอ้อม เช่นการยิ้มทักทาย การพูดคุยพบปะ การซื้อของ ขายของ หรือแม้แต่การทะเลาะเบาะแว้งกัน
 
ทำไมต้องอยู่ร่วมกันในสังคม ? คำถามง่ายๆเช่นนี้แต่นับว่าหาคำตอบที่จะอธิบายได้ยากนัก แต่นั่นก็เพราะมนุษย์ไม่สามารถที่จะดำเนินชีวิตอยู่ได้เพียงลำพังตั้งแต่ตอนเกิดมา จึงจับเป็นต้องมีสังคมครอบครัวเข้ามารองรับดูแล มนุษย์ไม่สามารถพัฒนาสมองได้ด้วยตนเองจึงจำเป็นจะต้องมีสังคมการศึกษาเข้ามาดูแล นี่เป็นเพียงตัวอย่างเล็กๆน้อยๆสำหรับเหตุผลที่มนุษย์จะต้องมีสังคม แต่ทั้งนี้ สังคมจะดี หรือไม่ดีนั้นก็ขึ้นมาจาก “ผู้คนในสังคม” ว่าจะอยู่ร่วมกันในสังคมได้เช่นไร
 
สังคมหนึ่งสังคมจะเกิดขึ้นได้นั้นจะต้องมีองค์ประกอบไม่ว่าจะเป็น ผู้คนใน ความสัมพันธ์ และวัฒนธรรมของตนเองที่มาจะมากำหนดว่าสังคมนี้จะเป็นเช่นไร เมื่อองค์ประกอบเหล่านี้รวมตัวกันก็จะเกิดเป็น ”สังคม” ไม่ว่าจะเป็นครอบครัว เมือง ศาสนา ประเทศ หรือแม้กระทั่ง วิถีชีวิต แต่ละสังคมก็จะมีรูปแบบที่แตกต่างกันไป ทั้งนี้ก็เนื่องมาจากความสัมพันธ์และรูปแบบของแต่ละสังคมนั้นเอง
 
“การอยู่ร่วมกันภายในชุมชน” นั้นถือเป็นคำที่จะมาอธิบายว่าสังคมนั้นเป็นเช่นไรได้ดีเลยทีเดียว หากมีความสัมพันธ์ที่ดีของคนภายในชุมชนนั้นก็นับว่าเป็นสังคม ชุมชนที่ดี แต่หากไม่แล้วนั้นก็จะเกิดปัญหามากมายตามมาแน่นอน และความสัมพันธ์ที่ดีภายในสังคมนั้นมาจากอะไรบ้าง ผมขอสรุปหลักการอยู่ร่วมกันภายในสังคมทุกสังคมง่ายๆไว้สามประการ
 
ประการแรกนั่นคือ “การรู้จักวางตนในสังคม” ไม่ว่าจะเป็นการพูดจาไม่ว่าร้าย ไม่เสียดสี หรือป้ายสีใส่คนอื่นจนเกิดความเสียหาย หรือจะเป็นการควบคุมอารมณ์ และการแสดงออกต่อสังคมหรือการลดอัตตาของตนเองรู้จักวางตน รู้จักกาลเทศะ เคารพให้เกียรติผู้ใหญ่ และโอบอ้อมอารีแก่เด็ก
 
ประการที่สองคือ “รู้จักหน้าที่ของตนเอง ทุกคน” ทุกคนภายในสังคมล้วนมีบทบาท หน้าที่เป็นของตนเอง ไม่ว่าบทบาทพ่อแม่ ในสังคมครอบครัว บทบาทครูบาอาจารย์ในสังคมการศึกษา หรือบทบาทประชากรจ่ายภาษีของสังคมประเทศ ไม่ว่าจะเป็นบทบาทไหน สังคมไหน หากผู้คนในสังคมทำหน้าที่ของตนตามบทบาทของตน ไม่ละเมิดบทบาท หน้าที่ผู้อื่น เหมือนดั่งคำที่ว่า “ทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด” เพียงเท่านี้ก็เพียงพอที่จะให้สังคมนั้นสงบสุข
 
ประการสุดท้ายประการที่สาม คือ “การเอื้อเฟื้อ เสียสละ” ประการนี้นับว่าสำคัญมากภายในสังคมสำหรับการที่ผู้คนในสังคมจะเห็นอกเห็นใจกัน ด้วยหลักการง่ายๆ “คนมีมาก แบ่งให้คนมีน้อย” ไม่ว่าจะเป็นการช่วยเหลือทรัพย์สิน หรือจะเป็นการแบ่งบันกำลังแรงกายให้กัน เพียงเท่านี้ทุกคนก็จะมีความเท่ากันความสุข ความสงบภายในสังคมก็จะเกิดขึ้นแน่นอน

 


ADVERTISEMENT



เนื้อหาใกล้เคียง

Ads





หมวดหมู่

คำค้นล่าสุด